– حسابداری منابع انسانی و هزینه‌های نیروی انسانی:

واژه‌ی حسابداری دارایی‌های انسانی را می‌توان در ادبیات دهه 1960 تحت عنوان مدیریت کارکنان در پوشش جدید خود مدیریت منابع انسانی باز یافت. ممکن است در حال حاضر، نوعی علاقه‌مندی واقعی در برخی از مدیران اجرایی برای سنجش ارزش انسانی بر حسب واحد پول به وجود آمده باشد تا مدیران ارشد را آماده نمایند که کارکنان را به عنوان با ارزشمندترین دارایی‌ها مورد توجه قرار دهند (اریک. جی. فلامهولتز، 1379).

حسابداري منابع انساني در واقع كاربرد مفاهيم و روش‌های حسابداري در محدوده مديريت نيروي انساني است. اين حسابداري معيار سنجش و گزينش هزينه و ارزش گذاري نيروي انساني به عنوان منابع اصلي هر موسسه است. اين هزینه‌ها نظير سایر هزینه‌ها از دو بخش هزینه‌های جاري و سرمایه‌ای تشكيل می‌شود، به تعبير ديگر می‌توان اين گونه هزینه‌ها را شامل هزینه‌های مصرفي و هزینه‌های فرصت‌های از دست رفته دانست كه داراي دو عنصر هزينه مستقيم و غيرمستقيم هستند.(ترابی و دیگران، بیتا)هزینه‌های منابع انساني از دو بخش هزينه اوليه و هزينه جايگزيني تشكيل می‌شود:

2-2-3-1- هزینه‌های اوليه :

هزینه‌های اوليه منابع انساني كليه وجوهي هستند كه براي تأمین و پرورش نيروي انساني مصرف می‌گردند و شامل هزینه‌های گزينش نيروي انساني ،استخدام، استقرار، جهت دهي و آموزش حين خدمت، بازآموزي و آموزش‌های كاربردي و تخصصی به منظور كسب مهارت‌های لازم می‌شوند. اين تعريف در مورد ساير منابع نیز تقریباً كاربرد دارد، چرا كه هزینه‌های اوليه كارخانجات و تجهيزات همان مبالغي هستند که براي تحصيل اين منابع صرف می‌شود.